Koynumuzda kahraman beslemişiz!

Sevgili okuyucular, kimi zaman minik dostlarımızın fotoğraflarını sergilediğimiz, kimi zaman gittiğimiz gördüğümüz yerleri yazdığımız, kimi zaman içimizden geçenleri döktüğümüz, kimi zaman da yediğimiz içtiğimiz partileri yayınladığımız bu sayfada, bugün de gerçek bir sırrı açıklamaya geldi sıra…

Onlar gizli gizli örgütlenmiş, planlar yapmış, bizi de mışıl mışıl uyutmuşlar.

Her sabah günaydın dediğimiz, bizim gibi kapıdan giren, kapıdan çıkan, beraber kahvaltı ettiğimiz, attığımız maili okusun diye insan gibi telefonla arayıp taciz ettiğimiz, gün gelip kadeh tokuşturduğumuz, gün gelip etkinlikte omuz omuza çalıştığımız, kah güldüğümüz, kah ağladığımız, bizden biri sandığımız onlar, aslında bizden değilmiş…

Vay arkadaş… Koynumuzda bunca zaman meğer, kahraman beslemişiz!...

Geçmişe hızlı bir yolculuk, sizler de katılın...

Sydney Subeden Mesaj

Sevgili Canlar,

(Turkce karakterlerin olmadigi bir metin olacagi icin bastan ozurdilerim)

Oncelikle tum dogumgunu mesajlariniz icin cok tesekkur ederim. Cok iyi bir teknoloji kullanicisi degilim ama en azinda teknoloji beni surekli durttugu icin haberlerinizi kacirmiyorum)

20 bin km de ikinci yilimizi da bitirdik! Burada hayat sizlere olan ozlemim ve tabi ki unlu hamam bocekleri disinda sorunsuz diyebilirim. Her yeni baslangic gibi henuz zorluklarin hepsini astik diyemeyecegim ama ogluma kazandirdiklarimi dusununce, butun zorluklara deger dıyorum.

Asuman Hanimcim sizinle bir Alcatel haftalik toplantisi oncesi toplanti odasinda yaptigimiz konusmayi hic ama hic unutamiyorum. Sanki hergun bana konusmalarimizi cumle cumle hatirlatir gibisiniz. Buraya gelmek ailemiz icin cok buyuk bir baslangic, cok buyuk bir adim, cok buyuk bir degisim oldu.  Ama sunu soylemeliyim ki her turlu zorluga ragmen iyi ki gelme karari almisim. Yoksa o aksam soylediginiz anafikri omrumun sonuna kadar yasayacakmisim. Iste bu sebeple size bir kere daha kocaman kocaman TESEKKUR EDIYORUM. Sizin hakkinizi asla odeyemem!

Yas ilerledi ve ilerledikce de soguk kanli Sebiha sulu gozlu bir kadina donustu..... Iste beni son aglatan mesaji sizinle paylasmak istiyorum. Bu da benim guzel oglumun bana dogumgunu mesaji...Malesef yazimiz biraz arap corbasi...

Hepinizin sicak dostlugunu, en yogun zamanda bile iki cift laf edebilmeyi basaran inceliginizi, insana guven veren arkadasliginizi cok ama cok ozledim. Insallah seneye gorusmek uzere!!!

Zeki Arkadaşımız Kaset Çıkarmış

Afişleri Marjinal civarında her yere asmış ama, Orhan Ulaş ismini kullanıyor. Anlamadım.

Tam Kapımızın Önünde Deus Ex-machina

Olay yeri:  Cumhuriyet Caddesi,  No 165, Harbiye

Tarih: 26 Mart 2013 Salı -  18:30 suları
Olay: Evsiz ya da sarhoş olduğu sanılan 50-60 yaşlarında bir adam kaldırımda uyuyor. Ayakucunda ve başucunda ise birer sokak köpeği onunla birlikte yatıyorlar. Bir polis minibüsüyle 2 polis geliyor ve adama doğru yaklaştıklarında 2 köpek yerlerinden fırlayarak havlıyor ve polisleri uzaklaştırıyor. Bu havlamaya üçüncü bir sokak köpeği daha geliyor ve dayanışmaya katılıyor.
Polisler genç. Çaresiz uzaktan bakakalıyorlar. Ellerindeki kolluk kuvveti gücü, bu cengaver köpeklerin savunmasız bir adamı koruma içgüdülerinin yanında balon gibi sönüyor.  İçlerinden biri belediyeye haber veriyor. 
Fikir: Köpekler uyuşturulacak. Adam oradan kaldırılacak. Ve bir gece nezarette misafir edilecek.

Deus ex-machina (Okunuşu deyas eks makina)
İşte şimdi bir mucize olması gerek! dediğimiz anları tarif eden bir edebiyat/tiyatro terimidir. Hani yukarıdan bir el gelir. Bir melek dokunur. Hiç beklenmedik anda bir yardım gelir. Ya da göklerden inen bir Yunan tanrısı gibi biri son anda olaya müdahale eder, karmakarışık bir olaya el atarak bir anda çözer.
…
Ve yarım saat sonra göklerden adamın yüzüne yağmur damlaları inmeye başlıyor. Köpekler hala kararlı bir savunmada. Sarhoş adam ağır ağır gözlerini açıyor ve yerinden doğruluyor. Herkese vicdan sızlatan köpekler uyuşturucu iğnesi yemekten (belki de hiç uyanmayacakları bir operasyondan) kurtuluyor. Polis bir kent dramını daha atlatıp işine dönüyor.

Kıssadan hisseyi herkes kendine göre çıkarıyor.

Bir Antakya Hikâyesi

Günlerden bugün,

Uzun zamandır kendi aramızda ne kadar ince ve zayıf olduğumuzu konuşuyorduk :)

Bu düşünce bizi gün geçtikçe kemirmeye başladı ve daha fazla açlığa dayanamayacağımızı fark ettik ve bunun için kendimizi ödüllendirmek istedik.

Bütün şirketi çağırmamıza rağmen kilolarını korumak isteyen veya “Taksim çok uzak nasıl geleyim” diyen arkadaşlar dışında yedi kişilik çekirdek ekiple Hatay Medeniyetler Sofrasının yolunu tuttuk:)

Taksim'de yeni açılan ve yöresel tatlarıyla damağımızı gıdıklayan Hatay yemeklerine yumulduk. Garsonları kibar mı kibar, mekân sahibi misafirperver mi perver, dekorasyon mükemmel mi mükemmel bir yer olan Hatay Medeniyetler Sofrası bizi kendimizden geçirdi.

Fotoğraflarda görüldüğü üzere mükemmel bir sunum ve lezzetti.

Uzun lafın kısası yolunuz Taksim'e düşerse bu mekanı ziyaret edin ve muhakkak bayılana kadar yiyin.

Afiyet olsun!
Kebap gurmeniz Somer:)

Masaüstüm

29 Temmuz 2004, Mert 2.0

30 Mayıs 2012

1 Kasım 2003, Gaspar'ın Terastaki Oyun Evi